Menu

OVER MOOIVILT

In 2007 ben ik met mijn bedrijf gestart.
Vanuit mijn innerlijke drive constructief te willen bijdragen aan het welzijn van werkende vrouwen in Nepal
heb ik de stap gewaagd om daadwerkelijk te gaan zoeken naar de mogelijkheden.
Er zijn best momenten geweest dat ik het bijltje erbij wilde neergooien,
omdat de verschillen in cultuur ons soms beletten om op een goede manier te communiceren.
En dan niet alleen op het vlak van elkaar begrijpen, maar ook het idee van wat wij 'mooi' vinden,
kwaliteit ervaren, afspraken nakomen, duidelijk zijn naar elkaar, eerlijk zijn.
Dat laatste is lastig gebleken. Niet in de zin van bewust benadelen, maar zeggen dat op tijd geleverd kan worden,
en dat tot het laatste moment blijven beweren.
En als je dan rekent op de komst van de goederen dat het toch 'sorry, sorry, sorry' is dat het niet is gelukt.
Of je bestelt een kleur of kleurencombinatie en dat je dan toch iets heel anders krijgt.
Op die momenten wil je stoppen. Maar toch wilde ik het niet en ben de confrontatie regelmatig aangegaan.
Omdat ik niet wilde opgeven. Nu gaat het gelukkig een stuk beter.
Ze kennen mij en ik ken hun aardig goed. Het contact is daardoor beter en sterker en het is fijn om op 'locatie' te zijn.
Het is zo belangrijk voor de vrouwen dat er voldoende werk is. Ik merk dat mijn opdrachten ook voor een flink deel werk genereren.
Ik hanteer het principe dat ik niet wil onderhandelen over de prijs als ik denk dat het product
goed verkocht kan worden in Nederland zonder heel erg duur te hoeven zijn.
Want als de producten niet duur zijn worden ze gemakkelijker gekocht, besteld de winkelier ook sneller,
dan kan ik sneller orders doen naar de ateliers en kunnen de vrouwen blijven werken.
Zo is de cirkel rond. Dit geeft mij heel veel energie en voldoening. En daarom ga ik door.

 


Beenah is een vrouw met 3 dochters. Al voor de aardbeving had ze het zonder man al heel zwaar.
Men heeft mij gevraagd of ik haar financieel wilde ondersteunen om haar jongste dochter naar school te laten gaan.
Dus schoolgeld en boeken. Dat hebben mijn man en ik besloten te doen.
Door de aardbeving is ze haar huis ook nog kwijtgeraakt en wat helemaal erg is,
is dat ze een herseninfarct heeft gehad waardoor ze tijdelijk halfzijdig verlamd is geraakt. 
Vrijdag zag ik haar op het atelier en is fijn om te zien dat het weer een stuk beter met haar gaat.
Met goede therapie is ze al weer aardig aan het opknappen.
Ze kan niet werken, maar aanwezig zijn bij het atelier en wat heen en weer brengen doet haar goed.
Het is gezellig onderling met de vrouwen. Thuis gaat ze alleen maar zitten piekeren.
Ze wordt ook gesteund door het viltbedrijf en dat helpt haar natuurlijk enorm.
Deze vrouw heeft geluk dat ze bij deze werkneemsters in dienst is.

 

 

 

© 2015 - 2018 MooiVilt | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel